Φωτιά στη στοά και μια κολλεκτίβα από ζώα. Ή "Να ποιοι κέρδισαν στην blogovision"

Κάποια στιγμή χθες το βράδυ, χαζεύοντας το τι τοποθέτησαν οι Έλληνες bloggers στο νούμερο 1 της λίστας τους, είχα σχεδόν πειστεί πως οι Arcade Fire κινδύνευαν όχι από τους Strokes, όπως φαινόταν αρχικά, αλλά από τους Radiohead. Τελικά όχι. Μπορεί όσοι ψήφιζαν το "Kid A" να το ψήφιζαν πολύ ψηλά, αλλά ήταν πολύ λιγότεροι απ' όσους χώρεσαν το "Funeral" στις λίστες τους. Οι μισοί bloggers απ' όσους μετείχαν στη μεγάλη ψηφοφορία που οργάνωσε για τρίτη συνεχόμενη χρονιά ο gone4sure, και που φέτος περιείχε και μια λίστα για την δεκαετία των '00s, έδωσαν λίγους ή περισσότερους βαθμούς στο ντεμπούτο ων Arcade Fire. Όχι άδικα. Αν υπάρχει ένα γκρουπ που έγινε σημείο αναφοράς στο πού κινήθηκε η μουσική συγκομιδή μέσα στα zeros, τότε αυτό δεν είναι άλλο από αυτήν την κολλεκτίβα από τον Καναδά. Που έπιασε το hype με το indie rock και το έντυσε μ' έναν έντονα καλλιτεχνικό μανδύα -το 2004 με το "Funeral" και τρία χρόνια μετά με το "Neon Bible".

Για το εν λόγω hype βέβαια, είχαν φροντίσει κάποιοι άλλοι, λίγο νωρίτερα, το 2001. Οι Strokes δικαίως κατέλαβαν την 2η θέση στην τελική κατάταξη, αφού αν δεν ήταν το "Is This It?" τότε ίσως ν' ακούγαμε ακόμη britpop και Radiohead. Οι οποίοι Radiohead, με κεκτημένη ταχύτητα από τα '90s, όπου τα είχαν σαρώσει όλα, κατάφεραν να σκαρφαλώσουν τελικά στο νούμερο 3 της λίστας και των '00s.

Ιδού η λίστα με τα καλλίτερα των zeros, όπως ψηφίστηκε από 77 Έλληνες bloggers. Στις παρενθέσεις παίζουν οι θέσεις που πήραν τα εν λόγω albums στις λίστες των τριών που ψήφισαν εδώ. Πρώτο νούμερο είναι του Βαλλάτου, δεύτερο το δικό μου (Homo Ludens) και τρίτο του Mr. Arkadin (που λόγω της ειλικρινέστατης παράθεσης, χωρίς καμμία διάθεση δηθενιάς και εντυπωσιασμού, όσων άκουγε μέσα στην δεκαετία, δεν συνέπεσε με κανένα από τα top albums):

01. Arcade Fire – Funeral (1 / 17 / -)
02. The Strokes – Is This It (2 / - / -)
03. Radiohead – Kid A (- / - / -)
04. Interpol – Turn On The Bright Lights (- / - / -)
05. Sigur Ros – Agaetis Byrjun (- / 3 / -)
06. Franz Ferdinand – Franz Ferdinand (- / - / -)
07. Antony & The Johnsons – I Am A Bird Now (9 / 21-40 / -)
08. LCD Soundsystem – Sound Of Silver (- / - / -)
09. Burial – Untrue (6 / - / -)
10. Godspeed You Black Emperor – Lift Your Skinny Fists (16 / - / -)

Αυτήν την υπέροχη δεκάδα και όσα άλλα θαυμάσια ακολούθησαν στις παρακάτω θέσεις, θα έχω την τιμή, παρέα με τον gone4sure, να τα αναλύσουμε ραδιοφωνικώς την παραμονή των Χριστουγέννων, την ώρα που οι υπόλοιποι θα χωνεύετε τη γέμιση (23:00 με 01:00), στον ΣΚΑΪ, στην εκπομπή των "Λατέρνατιβ", που μάλλον το βρήκαν διασκεδαστικό όλο αυτό και δεν έχουν καταλάβει με τι ψυχαναγκαστικά, κολλημένα τυπάκια έμπλεξαν ξαφνικά!

Στο νούμερο 24 της τελικής κατάταξης για την δεκαετία που φεύγει, θα βρει κανείς το "Merriweather Post Pavillion" των Animal Collective. Το οποίο είναι και το άλμπουμ που κατέκτησε την κορυφή της λίστας για το 2009. Όποιος έχει παρακολουθήσει την δραστηριότητα της indie Αθήνας και Θεσσαλονίκης στα blogs, το twitter ακόμη και το facebook τα τελευταία τρία - τέσσερα εικοσιτετράωρα, θα έχει ήδη καταλάβει πως το εν λόγω άλμπουμ αποτελεί το θέμα της μίας στις δύο συζητήσεις. Έχοντας πρωτεύσει σχεδόν σε όλες τις λίστες των "ψαγμένων" μουσικοsites και περιοδικών, δεν δυσκολεύθηκε να κάνει το ίδιο και στην δική μας blogovision, προκαλώντας την εύλογη απορία όσων αδυνατούν να καταλάβουν το τόσο hype γύρω από τους Animal Collective, μεταξύ των οποίων και ο υπογράφων. Οι διαπρύσιοι υποστηρικτές τους, βεβαίως, ανταπαντούν με το πολύ εύστοχο επιχείρημα ότι η ιστορία μας έχει διδάξει πως τα μεγάλα έργα πάντα προκαλούν μεγάλα πάθη...

Από τα υπόλοιπα άλμπουμ που βρέθηκαν ψηλά, το μόνο συμπέρασμα που μπορώ να βγάλω είναι ότι μετά από 2-3 χρονιές προσήλωσης στο electro pop/rock (που στην φετινή πρώτη δεκάδα κατάφερε να μπει μόνο χάρη στο νέο ήχο των Yeah Yeah Yeahs!), ξαφνικά το γυρίσαμε στο noise και το shoegaze, προφανώς για να ξεκουραστούμε λίγο, πριν ξαναρχίσουμε τους έξαλλους χορούς μας. Ιδού η τελικά κατάταξη για το 2009, όπως την διαμόρφωσαν οι ψήφοι 73 bloggers. Εντός παρενθέσεως, πρώτη η θέση που κατέλαβε το κάθε άλμπουμ στη λίστα του Φώτη Βαλλάτου και δεύτερη η θέση που κατέλαβε στην δική μου λίστα. Ο Mr. Arkadin ψήφισε μόνο για την δεκαετία:

01. Animal Collective – Merriweather Post Pavillion (4 / -)
02. The XX’s – XX (- / -)
03. The Horrors – Primary Colours (13 / -)
04. The Pains Of Being Pure At Heart – S/T (20 / -)
05. Grizzly Bear – Veckatimest (11 / -)
06. Flaming Lips – Embryonic (12 / -)
07. A Place To Bury Strangers – Exploding Head (6 / -)
08. Yeah Yeah Yeahs – It’s Blitz (- / -)
09. Bat For Lashes – Two Suns (- / 3)
10. The Boy – Please Make Me Dance (2 / 21-40)


Animal Collective - My Girls

UPDATE ΓΕΜΑΤΟ ΓΚΡΙΝΙΑ, ΜΕ Β' ΤΙΤΛΟ:

Το Πίτσφορκ και τ' αρχίδια μου

Άντε, θα τα γράψω γιατί με τρώει και μετά υπόσχομαι να μην ξανααναφέρω ούτε λέξη γι' αυτήν την αναθεματισμένη ψηφοφορία. Μου τη σπάει που κάθομαι και φτιάχνω μια λίστα με τις μουσικές που έπαιζαν στα ηχεία μου όλο το χρόνο και όλη την δεκαετία (πολύ πιο χαρακτηριστικά το έκανε ο Mr. Arkadin, βέβαια, αγνοώντας ο,τιδήποτε hype) και οι περισσότεροι από τους μισούς που ψήφισαν κάθονται και στήνουν μια λίστα από αυτές που κάνουν οι μουσικοκριτικοί στα περιοδικά και τα πίτσφορκ. Χαίρω πολύ. Ξέρω κι εγώ πολύ καλά πόσο επηρέασαν οι Strokes όλο αυτό το πράγμα που ήταν τα indie zeros και αν μη τι άλλο μπορώ να μυριστώ και την συμβολή στην εξέλιξη της μουσικής καλλιτεχνών όπως οι Panda Bear ή οι Animal Collective.

Αλλά δεν ντρέπομαι να πω ότι στην δεκαετία που έφυγε έριξα τέσσερις - πέντε γκόμενες χρησιμοποιώντας δόλια την Έιμι Γουάινχάουζ ή τη Νόρα Τζόουνς (και μου άρεσε), ούτε ότι κοπανιέμαι σαν τρελλός κάθε φορά που ακούω Killers και My Chemical Romance. Κι ότι φέτος κοπανήθηκα με Morrissey και δάκρυσα με τον Antony, με ένα άλμπουμ που είναι αντάξιο (για μένα και ανώτερο) του "I Am A Bird Now" και γι' αυτό και το υποστηρίζω τόσο, αδιαφορώντας για το γεγονός ότι -μουσικοκριτικά- δεν έδωσε κάτι καινούργιο. Ξαναχαίρω πολύ. Δηλαδή ένας σπουδαίος καλλιτέχνης μας συγκινεί μόνο με το ντεμπούτο του; Ή μετά είναι υποχρεωμένος να αλλάζει τον ήχο του σε κάθε του νέα δουλειά και να επαναπροσδιορίζεται με μοναδικό και μαγικό τρόπο που να επιβεβαιώνει την σπουδαιότητά του, για να διεκδικήσει μια θέση στην δισκοθήκη μας -και κυρίως στην καθημερινή ζωή μας;

Θα ήθελα πολύ να εγκαταστήσω κάμερες στα αυτοκίνητα όλων αυτών που ψήφισαν Animal Collective στο νούμερο 1 τους, για να δω αν έβαλαν το CD τους έστω και μία φορά στο δρόμο για τη δουλειά τους. Κάτι μου λέει ότι στους περισσότερους, αντί για το "Merriweather Post Pavillion", μάλλον θα έπαιζε ένα ποτ πουρί από National, Editors και Killers, μην πω απλά ένας συντονισμός στον Red FM ή, ακόμη χειρότερα, στην ΕΡΑ ΣΠΟΡ.

Για κάποιο λόγο που δεν έχω ακόμη καταλάβει, ένα μεγάλο μέρος των εκλογέων φέτος μπήκαν σε μια λογική να ψηφίσουν ως μουσικοκριτικοί και όχι ως φίλοι της μουσικής. Που ψυχαγωγούνται από αυτήν ή την χρησιμοποιούν όπως όλος ο κόσμος, για να ντύσουν κάποιες μοναχικές τους στιγμές και πολύ περισσότερες κοινωνικές (ένα γεύμα, ένα ποτό, το πότισμα των λουλουδιών, χαζεύοντας την γκόμενα που αλλάζει εσώρουχα στην απέναντι πολυκατοικία...). Έτσι, οι λίστες που προέκυψαν, ελάχιστα διαφέρουν από εκείνες των κατά τόπους πίτσφορκ και ελάχιστα αντικατοπτρίζουν αυτά που πραγματικά ακούν αυτοί οι ίδιοι που τις έβγαλαν. Αν τους ρωτήσεις να σου μουρμουρίσουν ένα τραγούδι του νούμερο ένα τους, δύσκολα θα τα καταφέρουν, γιατί το νούμερο ένα τους δεν γράφει καν τραγούδια. Και καταλαβαίνω πως το νόημα της μουσικής δεν είναι να σε κάνει να χορεύεις στα μπουζούκια, ή -έστω- στις συναυλίες με τραγούδια που έχουν αρχή, μέση και τέλος και ένα πωρωτικό ρεφρέν, αλλά με τίποτε δεν μπορώ να δεχτώ ότι κανείς από όλους αυτούς που ψήφισαν φέτος δεν είχε ανάκη ούτε δευτερόλεπτο να χορέψει, αλλά μόνο να κυττάζει τα παπούτσια του (shoegaze λέγεται αυτό, χε). Ή να κλείνει τα μάτια και να αφήνεται σε μια ηχητική θολούρα (αυτό λέγεται The Horrors, χε χε χε). Ή να προσπαθεί να διακρίνει τα ψήγματα της μουσικής του αύριο μέσα στη γενικότερη ασάφεια του "Merriweather Post Pavillion". Εκτός κι αν τελικά η κρίση τούς έχει χτυπήσει όλους τόσο πολύ και όλο αυτό είναι απλά η έκφραση της κατάστασής μας...

Άντε να τελειώνουμε και μ' αυτό το χτικιό

#01 ('00s) - Feist: "the Reminder"
#02 ('00s) - Jason Moran: "Artist in Residence"
#03 ('00s) - E.S.T.: "Viaticum"
(όταν βρω λίγο χρόνο, θα κάνω update ΣΤΑ ΠΑΝΤΑ)

Λιστομάνια! (Όχι το "Lizstomania" των Phoenix. Το άλλο, με τις λίστες)

Είχα έτσι κι αλλιώς σκοπό να ετοιμάσω ένα post με όλες τις λίστες τις οποίες υπέβαλα φέτος στις κατά blogs εφορευτικές επιτροπές για τα διάφορα tops χρονιάς και δεκαετίας. Ο αιφνίδιος θάνατος της Μπρίτανι Μέρφι με αναγκάζει να ξεκινήσω την παράθεση των επιλογών μου από την λίστα με τις αγαπημένες μου ταινίες της δεκαετίας. Εκεί όπου έβαλα πάνω πάνω το "Sin City". Τον τελευταίο σοβαρό λόγο που θα τη θυμόμαστε.

HOMINIS LUDENTIS MOVIES OF THE ZEROS:
01. Sin City (2005) των Φρανκ Μίλερ και Ρόμπερτ Ροντρίγκεζ
02. Mulholland dr. (2001) του Ντέιβιντ Λιντς
03. 2046 (2004) του Γουόνγκ Καρ Βάι
04. Donnie Darko (2001) του Ρίτσαρντ Κέλι
05. WALL-E (2008) του Άντριου Στάντον
06. The Incredibles (2004) του Μπραντ Μπερντ
07. Oldboy (2003) του Τσαν Γουκ Παρκ
08. Capote (2005) του Μπένετ Μίλερ
09. The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford (2007) του Άντριου Ντόμινικ
10. The Mummy Returns (2001) του Στίβεν Σόμμερς
11. Borat (2006) του Λάρι Τσαρλς
12. Lilja 4-ever (2002) του Λούκας Μούντισον
13. Dogville (2003) του Λαρς Φον Τρίερ
14. V for Vendetta (2005) του Τζέιμς Μακτέιγκι
15. Crash (2004) του Πολ Χάγκις
16. Collateral (2004) του Μάικλ Μαν
17. Elephant (2003) του Γκας Φαν Σαντ
18. The New World (2005) του Τέρενς Μάλικ
19. Lat den Ratte Komma In (2008) του Τόμας Άλφρεντσον
20. Κυνόδοντας (2009) του Γιώργου Λάνθιμου
21-50:
Τίγρης και Δράκος (2000) / Erin Brockovich (2000) / The Dark Knight (2008) / Cidade de Deus (2002) / Memento (2000) / Requiem For A Dream (2000) / Ο Λαβύρινθος του Πάνα (2006) / The Wrestler (2008) / Finding Nemo (2003) / Η Θάλασσα μέσα του (2004) / Πολίτικη Κουζίνα (2003) / School of Rock (2003) / Pirates Of the Caribbean (2003) / Valkyrie (2008) / Mission Impossible II (2000) / Dancer in the Dark (2000) / The Fountain (2006) / Frequency (2000) / Κ-Pax (2001) / Monsoon Wedding (2001) / The Others (2001) / Devil Wears Prada (2006) / Traffic (2000) / The Life Aquatic (2004) / Match Point (2005) / Casino Royale (2006) / 300 (2007) / Grindhouse (2007) / The Darjeeling Limited (2007) / 21 Grams (2003)


HOMINIS LUDENTIS ALBUMS OF THE ZEROS:
01. Damien Rice - O (2003)
02. Amy Winehouse - Back to Black (2006)
03. Sigur Ros - Agaetis Byrjun (2000)
04. Mars Volta - DeLoused in the Conatorium (2003)
05. Portishead - Third (2008)
06. Monika - Avatar (2008)
07. James - Pleased To Meet You (2001)
08. My Chemical Romance - Welcome to the Black Parade (2006)
09. Bjork - Vespertine (2001)
10. Norah Jones - Come Away With Me (2002)
11. Sunset Rubdown - Dragonslayer (2009)
12. Antony & The Johnsons - The Crying Light (2009)
13. Killers - Hot Fuss (2004)
14. Bat For Lashes - Two Suns (2009)
15. Feist - Let It Die (2004)
16. Placebo - Black Market Music (2000)
17. Arcade Fire - Funeral (2004)
18. MGMT - Oracular Spectacular (2008)
19. The Divine Comedy - Regeneration (2001)
20. Leonard Cohen – Ten New Songs (2001)
21-40:
Bjork - Volta (2007) / Alicia Keys - Songs in A minor (2001) / AFI - Sing the Sorrow (2003) / Lily Allen - Alright, Still (2006) / Antony & The Johnsons - I Am a Bird Now (2005) / Bat For Lashes - Fur and Gold (2006) / Kate Bush - Aerial (2005) / Nick Cave - Abbatoir Blues / The Lyre Of Orpheus (2004) / The Divine Comedy - Victory For The Comic Muse (2006) / The Divine Comedy - Absent Friends (2004) / Beth Gibbons & Rustin’ Man - Out Of Season (2002) / Green Day - American Idiot (2004) / Killers - Sam’s Town (2006) / The National - Alligator (2005) / Scissor Sisters - Scissor Sisters (2004) / Sufjan Stevens - Illinoise (2005) T/ enacious D - Tenacious D (2001) / Twilight Singers - Blackberry Belle (2003) / UNKLE - War Stories (2007) / White Stripes - White Blood Shells (2001)

HOMINIS LUDENTIS ALBUMS OF 2009:
01. Sunset Rubdown - Dragonslayer
02. Antony & The Johnsons - The Crying Light
03. Bat For Lashes - Two Suns
04. Polly Scattergood - Polly Scattergood
05. Morrissey - Years Of Refusal
06. Crippled Black Phoenix - 200 Tons Of Bad Luck
07. Soap & Skin - Lovetune For Vacuum
08. Melody Gardot - My One And Only Thrill
09. Broken Records - Until The Earth Begins To Part
10. Gossip - Music For Men
11. Sparklehorse & Dangermouse - Dark Night Of The Soul
12. Soulsavers - Broken
13. Edward Sharpe & The Magnetic Zeros - Edward Sharpe & The Magnetic Zeros
14. The Antlers - Hospice
15. Hidden Cameras - Origin Orphan
16. Royksopp - Junior
17. Manic Street Preachers - Journal For Plague Lovers
18. Empire Of The Sun - Walking On A Dream
19. Kleerup – Kleerup
20. Placebo - Battle For The Sun

21-40:

Lily Allen - It’s Not Me, It’s You / Tori Amos - Midwinter Graces / Devendra Banhart - What Will We Be / Baroness - Blue Record / Big Pink - Big Pink / The Boy - The Boy / Elephant Stone - The Seven Seas / Florence & The Machine - Lungs / Mary & The Boy - Timemachine / Megadeth - Endgame / Monsters Of Folk - Monsters Of Folk / Noah & The Whale - The First Days Of Spring / Conor Oberst - Outer South / Pearl Jam - Backspacer / Phoenix - Wolfgang Amadeus Phoenix / Queensryche - American Soldier / Bruce Springsteen - Working On A Dream / Richard Swift - The Atlantic Ocean / Taken By Trees - East Of Eden / Xaxakes - Το Βαλς Των Ελαφιών

Τα καλλίτερα του Homo Ludens για το 2009 κι ολόκληρη την δεκαετία

'09 #01:
Sunset Rubdown
Dragonslayer

Όλες αυτές οι ημέρες από την 1η του Δεκεμβρίου που ξεκίνησε ο μαραθώνιος της φετινής, διπλής Blogovision, είναι -αν μη τι άλλο- γεμάτες μουσική. Είναι επιρροές από τους υπόλοιπους εκλογείς. Είναι εκπλήξεις. Είναι ακούσματα τυχαία που αγχώνεσαι μήπως αδίκησες. Είναι άλμπουμ που ξαναβάζεις στο CD Player μετά από καιρό έχοντας σοβαρή υποψία ότι, ναι, αυτά όντως τα αδίκησες. Αλλά όχι. Καλά έκανες και τα άφησες απ' έξω τελικά. Είναι άλλα άλμπουμ που τα σιχάθηκες. Που τα έβαλες ψηλά, αλλά την ώρα που ήθελες να γράψεις κάτι γι' αυτά, δεν είχες τι να πεις. Γιατί πώς να μιλήσεις για τη μουσική; Πώς να γράψεις για κάτι που είναι πια η καθημερινότητά σου; Η γκόμενά σου, η δουλειά σου, το σχολείο σου, το πέμπτο γκολ που έφαγε η ομάδα σου στο 5x5 και έφταιγες εσύ και μόνο εσύ;

Και είναι και το "Dragonslayer" των Sunset Rubdown. Που από την πρώτη ημέρα που το άκουσα φέτος, ήμουν σχεδόν σίγουρος πως δύσκολα θα μπορούσε να το ξεπεράσει οποιοδήποτε άλλο άλμπουμ μέσα στο 2009. Γιατί εκεί μέσα βρίσκω την ποίηση που ξέρει πώς να μου μιλήσει για την παράνοια της εποχής που ζούμε ("You are the fast explosion and I'm the embers" - Nightingale/December Song). Βρίσκω τις μελωδίες που συναρμονίζονται με όσα χορεύουν κυκλωτικούς χορούς μέσα στο κεφάλι μου. Πομπώδεις κι έπειτα απλές, γεμάτες και μετά λυτρωτικές, απλόχερες, εμβατηριακές, στη συνέχεια ανακουφιστικές, δουλεμένα χαϊδευτικές, πατρικές... (Αφέσου στις εναλλαγές του ρυθμού στο "Silver Moons" ή το "Black Swan", κλείσε τα μάτια στην ιδιοφυία του Σπένσερ Κρουγκ και βγάλε από μέσα σου κι εσύ όσα κρύβεις καλά). Βρίσκω τις αναφορές σε μια μουσική του μέλλοντος, που όταν θα έλθει θα είμαι σχεδόν περήφανος που την άκουγα από τα τέλη των zeros. Και τις βρίσκω σε κάτι σχεδόν παλιακό. Σε μια σχεδόν συμφωνική ορχήστρα. Με παραμορφώσεις '60s, τύμπανα που κάνουν κατάχρηση στα πιατίνια, γυναικεία φωνητικά να προσθέτουν τη γλύκα που λείπει, εκεί που πρέπει. Κι ενορχηστρώσεις που θα ποθούσε ο Μότσαρτ για τα καλλίτερα έργα του...

Οι Sunset Rubdown ανοίγουν το ευαγγέλιο του indie rock στη σελίδα που έγραψαν οι Arcade Fire για το "Funeral" και συμπληρώνουν in margine με μια σπάνια πένα όλα τα μυστικά που δεν τόλμησε να μεταγράψει στον ιερό κώδικα ο Φραγκισκανός μοναχός. Για το μόνο που μετανιώνω είναι η θέση που τους έδωσα στη λίστα της δεκαετίας. Π.Χρ.

Sunset Rubdown - Idiot Heart (Live)




'09 #02:
Antony & The Johnsons
The Crying Light

Aν η γκροτέσκα, πολλές φορές ενοχλητική, αν δεν καταφέρεις να δεις την γλυκύτητα πίσω από το αναπάντεχο, μορφή του Άντονι άρπαξε τον κόσμο σε μια στιγμή έκπληξης και τον εκτόξευσε στα φαντασιακά του σύμπαντα με το "I Am A Bird Now", αυτό δεν σημαίνει πως έληξε εκεί κάπου η ιστορία με τον τεράστιο αυτόν μουσουργό. Ίσα ίσα που στο τελευταίο του άλμπουμ τα πάντα πάνε ένα σκαλί πιο ψηλά, ίσως επειδή ή κυρίως επειδή μαζί του βρίσκεται ο σπουδαίος Νίκο Μούλι. Ή ίσως επειδή ο Άντονι μοιάζει πια απελευθερωμένος. Σχεδόν χαρούμενος. Περισσότερα για το "The Crying Light" εδώ, εδώ, εδώ κι εδώ. Π. Χρ.


Antony & The Johnsons - The Crying Light (Live)

'00s #01:
Damien Rice
O (2003)

Όσο δύσκολο φάνταζε το να διαλέξω το καλλίτερό μου άλμπουμ για μια ολόκληρη δεκαετία, τόσο εύκολα το διάλεξα. Γιατί, τι είναι η μουσική; Δεν είναι το soundtrack στις μεγάλες σου στιγμές, τους χωρισμούς και τους θανάτους, τα γέλια και τους έρωτες, στις ώρες που σκέφτεσαι και διαμορφώνεις αυτό που είσαι; Δεν είναι επίσης τα κολλήματα, οι μελωδίες, τα τραγούδια, οι στίχοι που αποτυπώνονται στο μυαλό σου και δεν φεύγουν ποτέ από εκεί, γιατί προφανώς αυτά ταιριάζουν με το δικό σου το κεφάλι; Δεν είναι οι ιστορίες που σε παίρνουν μακριά και σε αφήνουν να ξενοιάσεις πότε πότε από τις σκοτούρες της καθημερινότητας; Με αυτά τα κριτήρια, το "Ο" του Ντέιμιεν Ράις δεν θα μπορούσε να πάρει καμμία άλλη θέση στη λίστα μου πέραν της πρώτης. Το έχω ακούσει εκατοντάδες φορές, ίσως χιλιάδες, πολλές από τις οποίες ως μέρος ενός απλού, χαλαρωτικού τελετουργικού που για χρόνια χαρακτήριζε τους χειμώνες μου και είχε να κάνει κατά πολύ με το χιόνι και την αυτοβελτίωση. Περιέχει το καλλίτερο τραγούδι της δεκαετίας (το περίφημο "Blower's Daughter"). Το οποίο συνοδεύεται από εννιά ακόμη κομμάτια που αποτελούν ιδανικά λυσσάρια για επίδοξους singers / songwriters (το περίφημο αυτιστικό σχήμα που επικράτησε στα zeros). ΟΚ, δεν είναι Καναδός ο Ράις για να περιέχει η επιλογή μου ένα ακόμη στοιχείο της δεκαετίας που φεύγει και να την περιγράψει τέλεια. Αλλά είναι η ιρλανδική εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα. Π.Χρ.

Damien Rice - The Blower's Daughter

'00s #02:
Amy Winehouse
Back To Black (2006)

Γιατί επανπροσδιόρισε τη soul, ανατρέποντας όλη της την ουσία (όχι πια καλά και υπομονετικά κορίτσια που αξίζει να γράφεις κομμάτια γι' αυτά, αλλά αυθάδικα τσουλάκια που παίρνουν εκείνες την υπόθεση στίχος και μουσική στα χέρια τους). Γιατί θυσιάστηκε, ρουφώντας όλα τα ναρκωτικά του κόσμου κι ό,τι κυκλοφορεί σε υγρό και περιέχει πάνω από 5% αλκοόλ, για να δημιουργήσει ένα αριστούργημα (ΟΚ, προφανώς και δεν το έκανε για μας, αλλά ξέρεις πολύ καλά τι εννοώ). Γιατί, σαν γνήσιο, καταραμένο ποπ είδωλο, καραρακώθηκε επιτέλους μπροστά στα μάτια όλων, υπενθυμίζοντας στο κοινό πως πέρα από τα καλά παιδιά, με τις οικογένειες και τα φιλανθρωπικά ιδρύματα, η σύγχρονη ποπ και ροκ συνεχίζει να διαθέτει τα υπέροχα "αγγελούδια" που έγραψαν την ιστορία που της δίνει δικαίωμα στην ύπαρξη. Γιατί, στο κάτω κάτω της γραφής, κανενός άλλου τα τραγούδια δεν τα ακούσαμε (και δεν τα τραγουδήσαμε) τόσο πολύ μέσα στην δεκαετία που φεύγει. Π.Χρ.


Amy Winehouse - Rehab (Live)

#2 & 1 by Fotis Vallatos: Zola Jesus, The Boy, Arcade Fire, The Strokes

'09 #01:

Zola Jesus

The Spoils

Όταν η Souxsie κοιμόταν η 19χρόνη Zola (των Former Ghosts) έπλεκε διπλοβελονιά τα αντριχιαστικά της κομμάτια και μας πέταγε στα μούτρα ότι πιο ιδανικά συναισθηματικά φορτισμένο ακούσαμε φέτος. Φ.Β.

'09 #02:

The Boy

Please Make Me Dance

Το πιο διαστημικό ελληνικό album της χρονιάς. Η κραυγή απελπισίας του Boy «γιατί δεν χόρευετε ρε» είναι ο πιο πολιτικός και συγχρόνως εύστοχος στίχος του 2009. Το μεγαλύτερο ταλέντο στην ελληνική επικράτεια καταθέτει το αριστούργημα του. Φ.Β.

'00s #01:

Arcade Fire

Funeral (2004)

'00s #02:

The Strokes

Is This It (2001)

Συγκεντρωτικά, οι δύο λίστες του Φώτη Βαλλάτου:

'09

01. Zola Jesus - The Spoilis

02. The Boy - Please Make Me Dance

03. Dead Man's Bones - Dead Man's Bones

04. Animal Collective - Merriweather Post Pavilion

05. Former Ghosts - Fleurs

06. A Place To Bury Strangers - Exploding Head

07. Fuck Buttons - Tarot Sport

08. Atlas Sound - Logos

09. Silversun Pickups - Swoon

10. Danger Mouse & Sparklehorse - Dark Night of the Soul

11. Grizzly Bear - Veckatimest

12. Flaming Lips - Embryonic

13. The Horrors - Primary Colours

14. Mosters of Folk - Monsters of Folk

15. JJ - JJ no2

16. Fever Ray - Fever Ray

17. St. Vincent - Actor

18. Casiotone for the Painfully Alone - vs. Children

19. Twilight Sad - Forget the Night Ahead

20. The Pains of Being Pure at Heart - The Pains of Being Pure at Hear

'00s

01. Arcade Fire - Funeral (2004)

02. The Strokes - Is This It (2001)

03. Animal Collective - Merriweather Post Pavilion (2009)

04. Κόρε Υδρο - Φτηνή ποπ για την ελίτ (2006)

05. Εminem - Marshall Mathers (2000)

06. Burial - Untrue (2007)

07. Sufjan Stevens - Illinoise (2005)

08. Flaming Lips - Yoshimi Battles The Pink Robots (2002)

09. Antony & The Johnsons - I Am A Bird Now (2005)

10. Panda Bear - Person Pitch (2007)

11. The Dears - No Cities Left (2004)

12. Of Montreal - Hissing Fauna, Are You the Destroyer? (2007)

13. Bright Eyes - Lifted... (2002)

14. Queens Of The Stone Age - Songs For The Deaf (2002)

15. Raining Pleasure - Flood (2001)

16. Godspeed You! Black Emperor - Lift Your Skinny Fists... (2000)

17. Wilco - Yankee Hotel Foxtrot (2002)

18. The Knife - Silent Shout (2006)

19. Animal Collective - Fells (2005)

20. Τhe National - Boxer (2007)

#3 by Homo Ludens: Bat For Lashes, Sigur Ros

'09 #03:
Bat For Lashes

Two Suns
Υποσχέθηκα, όταν έβαζα αυτό το άλμπουμ στο #14 της δεκαετίας, μια πιο ολοκληρωμένη ανάλυση στην λίστα της χρονιάς. Πάμε λοιπόν:

Και μόνο με το "μπάσιμό" του, με την νεραϊδένια φωνή της Νατάσα Καν να... απειλεί πως θα σηκωθεί και θα έλθει σιγά σιγά στην πόλη -και τις χαλαρωμένες μεμβράνες από τα ταμπούρα να τη συνοδεύουν εκεί λίγο μετά το πρώτο λεπτό του "Glass"-, το "Two Suns" είναι ικανό να μου προκαλέσει την ίδια διακτίνιση σε κόσμους παραμυθένιους με τους Dead Can Dance, κάθε φορά που το ακούω. Κι αν μουσικά δεν έχει μεγάλη σχέση το ένα με το άλλο, όσον αφορά στις ιστορίες που έχει να διηγηθεί η μικρή μαγισσούλα από το Πακιστάν και το Μπράιτον, η Bat For Lashes σχεδόν το συνεχίζει από εκεί που το άφησαν οι Dead Can Dance. Βρίσκει τον τρόπο να κάνει νότες και μελωδίες τα πιο φανταστικά πράγματα που βλέπει στα όνειρά της -και μάλιστα τρόπο εύληπτο: τα κάνει ποπ μουσική! Ηλεκτρονικά υποβοηθήματα αφηγούνται μεταφυσικές ιστορίες, θεατρικές ερμηνείες εξηγούν όσα ίσως να έμεναν για πάντα ανεξήγητα και όπου τα πράγματα είναι πολύ πολύπλοκα, τότε αναλαμβάνει δουλειά ένα σκέτο πιάνο ή μόνη της η υπέροχη φωνή της 30χρονης singer / songwriter. Αν με το "Fur & Gold", το ντεμπούτο της, είχε αφήσει υποσχέσεις πως θα γινόταν εύκολα μια από τις κορυφαίες καλλιτέχνιδες της δεκαετίας που φεύγει, τότε με τη συνέχειά του, το "Two Suns", όχι μόνο τις εκπληρώνει, αλλά ξεκινάει το ταξίδι της ως διάδοχος της Bjork για την δεκαετία που έπεται. Π.Χρ.

Μέχρι εδώ:
04. Polly Scattergood - Polly Scattergood
05. Morrissey - Years Of Refusal
06. Crippled Black Phoenix - 200 Tons Of Bad Luck
07. Soap & Skin - Lovetune For Vacuum
08. Melody Gardot - My One And Only Thrill
09. Broken Records - Until The Earth Begins To Part
10. Gossip - Music For Men
11. Sparklehorse & Dangermouse - Dark Night Of The Soul
12. Soulsavers - Broken
13. Edward Sharpe & The Magnetic Zeros - Edward Sharpe & The Magnetic Zeros
14. The Antlers - Hospice
15. Hidden Cameras - Origin Orphan
16. Royksopp - Junior
17. Manic Street Preachers - Journal For Plague Lovers
18. Empire Of The Sun - Walking On A Dream
19. Kleerup – Kleerup
20. Placebo - Battle For The Sun



'00s #03:
Sigur Ros
Agaetis Byrjun (2000)

Κάποιοι από εμάς αγνοήσαμε την απόφαση του διοργανωτή αυτής εδώ της ψηφοφορίας και περιλάβαμε το ασύλληπτο αυτό άλμπουμ στις λίστες μας. Και, φυσικά, το βάλαμε ψηλά. Άρα ίσως και να έχει μαζέψει αρκετούς βαθμούς ώστε να χωρέσει στο Top 10 της δεκαετίας που φεύγει. Αν ο gone4sure τελικά το κόψει, το κρίμα θα είναι στο λαιμό του. Εμείς το καθήκον μας το κάναμε. Και συγγνώμη που δεν ζούσαμε το καλοκαίρι του 1999 στην Ισλανδία να αγοράσουμε κάποια από τις χίλιες κόπιες της πρώτης του έκδοσης, πριν την διεθνή που κυκλοφόρησε στις αρχές του 2000... Π.Χρ.

Μέχρι εδώ:
04. Mars Volta - DeLoused in the Conatorium (2003)
05. Portishead - Third (2008)
06. Monika - Avatar (2008)
07. James - Pleased To Meet You (2001)
08. My Chemical Romance - Welcome to the Black Parade (2006)
09. Bjork - Vespertine (2001)
10. Norah Jones - Come Away With Me (2002)
11. Sunset Rubdown - Dragonslayer (2009)
12. Antony & The Johnsons - The Crying Light (2009)
13. Killers - Hot Fuss (2004)
14. Bat For Lashes - Two Suns (2009)
15. Feist - Let It Die (2004)
16. Placebo - Black Market Music (2000)
17. Arcade Fire - Funeral (2004)
18. MGMT - Oracular Spectacular (2008)
19. The Divine Comedy - Regeneration (2001)
20. Leonard Cohen – Ten New Songs (2001)

Sigur Ros - Agaetis Byrjun (Live)

#4 by Homo Ludens: Polly Scattergood, The Mars Volta

'09 #04:
Polly Scattergood
Polly Scattergood

Αυτό είναι το ντεμπούτο της χρονιάς. Έρχεται από ένα ασχημόπαπο από το Έσεξ, που όμως έχει το πιο λονδρέζικο στυλ που θα βρεις εκεί έξω. Η Πόλυ, στην ουσία, είναι για το Λονδίνο (όπου και ζει από τα 16 της) ό,τι είναι η Σούζαν Βέγκα για τη Νέα Υόρκη. Οι διαφορές τους συνίστανται ακριβώς στις διαφορές των δύο πόλεων. Και οι δύο θα σου αφηγηθούν ιστορίες που ίσως δεν θέλεις να ακούσεις. Η μία θα είναι πιο κυνική. Η άλλη, η Πόλυ, πιο νευρωτική. Πιο απορροφημένη από την ιστορία της. Φταίει η δική της πόλη. Φταίει και το νεαρόν της ηλικίας. Κι αν μουσικά δεν φέρνει τόσο σε Βέγκα όσο σε Τόρι Έιμος, και πάλι δεν είναι τυχαίο. Η Πόλυ και η πόλη της έχουν να μιλήσουν για περισσότερη μιζέρια και κατάθλιψη. Ακόμη και τα beats του "Bunny Club" ή η φαινομενικά ανεβαστική μελωδία του "I Hate The Way" είναι σκοτεινά και δύσκολα. Η indie pop της πιτσιρίκας είναι πολυεπίπεδη και θέλει λίγη προσοχή για να μην παρεξηγηθεί. Αν της την δώσεις, τότε θα ανταμειφθείς. Για ακόμη περισσότερη Πόλυ κάνε κλικ εδώ. Π.Χρ.

Polly Scattergood - Please Don't Touch

Μέχρι εδώ:
05. Morrissey - Years Of Refusal
06. Crippled Black Phoenix - 200 Tons Of Bad Luck
07. Soap & Skin - Lovetune For Vacuum
08. Melody Gardot - My One And Only Thrill
09. Broken Records - Until The Earth Begins To Part
10. Gossip - Music For Men
11. Sparklehorse & Dangermouse - Dark Night Of The Soul
12. Soulsavers - Broken
13. Edward Sharpe & The Magnetic Zeros - Edward Sharpe & The Magnetic Zeros
14. The Antlers - Hospice
15. Hidden Cameras - Origin Orphan
16. Royksopp - Junior
17. Manic Street Preachers - Journal For Plague Lovers
18. Empire Of The Sun - Walking On A Dream
19. Kleerup – Kleerup
20. Placebo - Battle For The Sun


'00s #04:
The Mars Volta
De Loused in the Comatorium (2003)

Πολλοί τόνοι μουσικής παιδείας, πολλοί τόνοι ναρκωτικών και κυρίως πολλοί τόνοι αρχιδιών από τον παμμέγιστο Ρικ Ρούμπιν που αναλαμβάνει την παραγωγή. Όταν κυκλοφόρησε ήταν το ντεμπούτο της χρονιάς του. Τώρα που κλείνει η δεκαετία, αυτό το έπος πειραματικού ροκ (με στοιχεία από χέβι μέταλ μέχρι τζαζ, άψογα σμιλευμένα και ενωμένα), είναι το καλλίτερο πρώτο δείγμα που έδωσε οποιοσδήποτε καλλιτέχνης μέσα στα zeros. Όχι ότι τα υπόλοιπα δείγματα των Mars Volta είναι αμελητέα... Π.Χρ.

The Mars Volta - Televators

Μέχρι εδώ:
05. Portishead - Third (2008)
06. Monika - Avatar (2008)
07. James - Pleased To Meet You (2001)
08. My Chemical Romance - Welcome to the Black Parade (2006)
09. Bjork - Vespertine (2001)
10. Norah Jones - Come Away With Me (2002)
11. Sunset Rubdown - Dragonslayer (2009)
12. Antony & The Johnsons - The Crying Light (2009)
13. Killers - Hot Fuss (2004)
14. Bat For Lashes - Two Suns (2009)
15. Feist - Let It Die (2004)
16. Placebo - Black Market Music (2000)
17. Arcade Fire - Funeral (2004)
18. MGMT - Oracular Spectacular (2008)
19. The Divine Comedy - Regeneration (2001)
20. Leonard Cohen – Ten New Songs (2001)

#4 & 3 by Fotis Vallatos: Animal Collective, Κόρε Ύδρο, Dead Man's Bones

'09 #03:
Dead Man's Bones
Dead Man's Bones
Μια παιδική χορωδία, ο Ryan Gosling (της μιας υποψηφιότητας για Όσκαρ) στην (ρετρό) φωνή, τα φαντάσματα των Arcade Fire κόβουν βόλτες στο στούντιο και ένας δίσκος για να μαζέψεις το σαγόνι σου από το πάτωμα. Φ.Β.



'09 #04 & '00s #03:
Animal Collective
Merriweather Post Pavilion
Ο αληθινός ήχος της αληθινής ψυχεδέλειας της δεκαετία που τελειώνει. αυτοί που έβαλαν στα αυτιά μας lsd και όρισαν τον πιο μεταμοντέρνο ήχο της εποχής μας. Όχι, δεν είναι avant garde. Είναι απλά το τώρα. Φ.Β.

Μέχρι εδώ:
05. Former Ghosts - Fleurs
06. A Place To Bury Strangers - Exploding Head
07. Fuck Buttons - Tarot Sport
08. Atlas Sound - Logos
09. Silversun Pickups - Swoon
10. Danger Mouse & Sparklehorse - Dark Night of the Soul
11. Grizzly Bear - Veckatimest
12. Flaming Lips - Embryonic
13. The Horrors - Primary Colours
14. Mosters of Folk - Monsters of Folk
15. JJ - JJ no2
16. Fever Ray - Fever Ray
17. St. Vincent - Actor
18. Casiotone for the Painfully Alone - vs. Children
19. Twilight Sad - Forget the Night Ahead
20. The Pains of Being Pure at Heart - The Pains of Being Pure at Heart



'00s #04:
Κόρε Υδρο
Φτηνή ποπ για την ελίτ (2006)

Mέχρι εδώ:
05. Εminem - Marshall Mathers (2000)
06. Burial - Untrue (2007)
07. Sufjan Stevens - Illinoise (2005)
08. Flaming Lips - Yoshimi Battles The Pink Robots (2002)
09. Antony & The Johnsons - I Am A Bird Now (2005)
10. Panda Bear - Person Pitch (2007)
11. The Dears - No Cities Left (2004)
12. Of Montreal - Hissing Fauna, Are You the Destroyer? (2007)
13. Bright Eyes - Lifted... (2002)
14. Queens Of The Stone Age - Songs For The Deaf (2002)
15. Raining Pleasure - Flood (2001)
16. Godspeed You! Black Emperor - Lift Your Skinny Fists... (2000)
17. Wilco - Yankee Hotel Foxtrot (2002)
18. The Knife - Silent Shout (2006)
19. Animal Collective - Fells (2005)
20. Τhe National - Boxer (2007)

#04 ('00s) by Mr. Arkadin: Troublemakers

#04 (στη λίστα με τα αγαπημένα μου άλμπουμ από τα '00s)
Troublemakers

Express Way

(Blue Note, 2004)

Χρωστάω επεξήγηση

Τα μουσικά μου '00s μέχρι στιγμής:
05. Orlando "Cachaito" Lopez - Cachaito
06. She & Him - Volume One
07. Ry Cooder - Chavez Ravine
08. Amadou & Mariam - Dimanche a Bamako
09. Bebel Gilberto - Tanto Tempo
10. Norah Jones - Come Away With Me
11. Brad Mehldau - Places
12. Koop - Waltz for Koop
13. The Bird and the Bee - The Bird and the Bee
14. Gnarls Barkley - St. Elsewhere
15. Cat Power: the Greatest
16. Richard Hawley: Lady's Bridge
17. Medeski, Martin & Wood - End of the World Party (just in case)
18. Charlie Haden & the Liberation Music Orchestra - Not in our Name
19. James Carter: Chasin' the gypsy
20. Nathaniel Merriweather presents Lovage: Music to make love to your old lady by

#5 by Homo Ludens: Morrissey, Portishead

'09 #05:
Morrissey
Years Of Refusal

Επικό comeback (όχι ότι έφυγε και ποτέ) με κιθαριστικά riffs που μυρίζουν χέβι μέταλ, στίχους που σε ενοχλούν όσο πρέπει για να πάρεις επιτέλους μπρος, συνθεσάρες τόσο πλήρεις που δίνουν 12 τραγούδια το ένα καλλίτερο από το άλλο. Πράγματα που δεν περιμένεις να κάνεις ένας τυπάκος από το Μάντσεστερ στα 50 του. Ούτε καν ο Μοζ... Π.Χρ.

Μέχρι εδώ:
06. Crippled Black Phoenix - 200 Tons Of Bad Luck
07. Soap & Skin - Lovetune For Vacuum
08. Melody Gardot - My One And Only Thrill
09. Broken Records - Until The Earth Begins To Part
10. Gossip - Music For Men
11. Sparklehorse & Dangermouse - Dark Night Of The Soul
12. Soulsavers - Broken
13. Edward Sharpe & The Magnetic Zeros - Edward Sharpe & The Magnetic Zeros
14. The Antlers - Hospice
15. Hidden Cameras - Origin Orphan
16. Royksopp - Junior
17. Manic Street Preachers - Journal For Plague Lovers
18. Empire Of The Sun - Walking On A Dream
19. Kleerup – Kleerup
20. Placebo - Battle For The Sun

Morrissey - That's How People Grow Up (Live)

'00s #05:
Portishead
Third (2008)

Ας αντιγράψω κι εγώ τον εαυτό μου. Copy - paste ένα απόσπασμα από το νούμερο ένα του περσινού μου top 20:

Το "Third" είναι η πεμπτουσία του trip-hop, ένα ερεβώδες κατασκεύασμα που απογειώνεται από τη μυστηριακή φωνή ενός μυθικού πλάσματος (η Μπεθ Γκίμπονς είναι μία από τις σημαντικότερες ερμηνεύτριες όλων των εποχών) και είναι γεμάτο πειραματισμούς που όμως καθόλου δεν ενοχλούν, δεν κρύβουν τίποτε το περιττό. Ακούγεται ως σύνολο και όχι μεμονωμένα -αν και μπορείς να ξεχωρίσεις, για παράδειγμα, το "Machine Gun" και να στοιχειώσεις μια και καλή τα όνειρά σου-, είναι την ίδια στιγμή ανθρώπινο και απάνθρωπο, χρειάζεται χρόνο και προσήλωση και -κυρίως- συνίσταται η αποφυγή του από ανθρώπους με ενδείξεις κατάθλιψης. Π.Χρ.

Μέχρι εδώ:
06. Monika - Avatar
07. James - Pleased To Meet You (2001)
08. My Chemical Romance - Welcome to the Black Parade (2006)
09. Bjork - Vespertine (2001)
10. Norah Jones - Come Away With Me (2002)
11. Sunset Rubdown - Dragonslayer (2009)
12. Antony & The Johnsons - The Crying Light (2009)
13. Killers - Hot Fuss (2004)
14. Bat For Lashes - Two Suns (2009)
15. Feist - Let It Die (2004)
16. Placebo - Black Market Music (2000)
17. Arcade Fire - Funeral (2004)
18. MGMT - Oracular Spectacular (2008)
19. The Divine Comedy - Regeneration (2001)
20. Leonard Cohen – Ten New Songs (2001)


Portishead - Machine Gun (Live)

#5 by Fotis Vallatos: Former Ghosts, Eminem

'09 #05:
Former Ghosts
Fleurs

Η πιο σωστή, πιο ειλικρινής, πιο πιστή «αντιγραφή» της εμβληματικής φωνής του Ian Curtis και της ατμόσφαιρας των Joy Division. Την ίδια στιγμή είναι όλα τα παραπάνω και τίποτα από όλα αυτά. Προσκυνάμε. Δίσκος με πολλά επίπεδα και πολλά guts. Φ.Β.

Μέχρι εδώ:
06. A Place To Bury Strangers - Exploding Head
07. Fuck Buttons - Tarot Sport
08. Atlas Sound - Logos
09. Silversun Pickups - Swoon
10. Danger Mouse & Sparklehorse - Dark Night of the Soul
11. Grizzly Bear - Veckatimest
12. Flaming Lips - Embryonic
13. The Horrors - Primary Colours
14. Mosters of Folk - Monsters of Folk
15. JJ - JJ no2
16. Fever Ray - Fever Ray
17. St. Vincent - Actor
18. Casiotone for the Painfully Alone - vs. Children
19. Twilight Sad - Forget the Night Ahead
20. The Pains of Being Pure at Heart - The Pains of Being Pure at Heart


'00s #05:
Εminem
Marshall Mathers (2000)

Mέχρι εδώ:
06. Burial - Untrue (2007)
07. Sufjan Stevens - Illinoise (2005)
08. Flaming Lips - Yoshimi Battles The Pink Robots (2002)
09. Antony & The Johnsons - I Am A Bird Now (2005)
10. Panda Bear - Person Pitch (2007)
11. The Dears - No Cities Left (2004)
12. Of Montreal - Hissing Fauna, Are You the Destroyer? (2007)
13. Bright Eyes - Lifted... (2002)
14. Queens Of The Stone Age - Songs For The Deaf (2002)
15. Raining Pleasure - Flood (2001)
16. Godspeed You! Black Emperor - Lift Your Skinny Fists... (2000)
17. Wilco - Yankee Hotel Foxtrot (2002)
18. The Knife - Silent Shout (2006)
19. Animal Collective - Fells (2005)
20. Τhe National - Boxer (2007)

#05 ('00s) by Mr. Arkadin: Cachaito

#05 (στη λίστα με τα αγαπημένα μου άλμπουμ από τα '00s)
Orlando "Cachaito" Lopez

Cachaito

(World Circuit, 2001)

Για μια ακόμη φορά αντιγράφω τον εαυτό μου (δηλαδή αυτά που έγραφα στο 'Jazz&Τζαζ', πριν πεθάνει ο Κατσαΐτο):

"Στους περισσότερους, ο Ορλάντο “Cachaito” Λόπεζ, είναι γνωστός ως ο πιτσιρικάς από τους Buena Vista Social Club. Πιτσιρικάς, καθώς διανύει την έκτη μόλις δεκαετία της ζωής του, τη στιγμή που οι υπόλοιποι κουβανοί παππούδες έχουν μέσο όρο ηλικίας τα 80. Οι μυημένοι όμως ξέρουν περισσότερα. Γνωρίζουν κατ’ αρχήν, πώς βρέθηκε να παίζει με τις σημαντικότερες ορχήστρες της χώρας του στη δεκαετία του ’50 και του ‘60. Ο Ορλάντο Λόπεζ κουβαλά στους ώμους του τη μεγάλη μουσική παράδοση της οικογένειάς του. Ο πατέρας του ήταν ο γνωστός Ορέστες Λόπεζ, και ο θείος του ο θρυλικός μπασίστας Ίσραελ Λόπεζ, που έγινε διάσημος με το παρατσούκλι «Κατσάο». Εκεί χρωστά ο «Κατσαϊτο» το δικό του παρατσούκλι, που αποτελούσε το μέτρο σύγκρισης με το θείο του, όταν ξεκινούσε έφηβος την επαγγελματική του καριέρα στα μέσα της δεκαετίας του ’50. Από τότε μέχρι σήμερα, το μπάσο του Cachaito είναι η ραχοκοκαλιά κάθε ορχήστρας με την οποία έχει συνεργαστεί. Και μετά ήρθε το Buena Vista Social Club, ο Χουάν Ντε Μάρκος Γκονζάλες, ο Ράι Κούντερ, και ο ιδιοφυής Νικ Γκολντ, της World Circuit, παραγωγός του προσωπικού δίσκου του μπασίστα στην εταιρεία που έκανε την Κούβα μόδα σε όλον τον κόσμο.

Θα περίμενε κανείς ότι σ’ αυτόν τον πρώτο του προσωπικό δίσκο, ο Cachaito θα ακολουθούσε το γνωστό μονοπάτι της νοσταλγικής, easy listening επανεκτέλεσης κουβανέζικων επιτυχιών του ’50, από το τρίτο κιόλας κομμάτι όμως, είναι φανερή η τζαζ παιδεία του μπασίστα, και μια διάθεση αποδόμησης. Και μετά έρχεται το hip hop, και τα σκρατς του Dee Nasty, στο υπέροχο Cachaito In Laboratory, ενώ ακολουθεί το Tumbao No.5 (Para Charles Mingus), όπου παρεισφρύει και το θέμα από το Haitian Fight Song. Το φάντασμα του Μίνγκους βρίσκεται παντού σ’ αυτό το άλμπουμ, είναι σαν να βρίσκεται πάντα πίσω από τον Cachaito, φύλακας άγγελος ενός μεγάλου μουσικού, που εκμεταλλεύεται στο έπακρο τα 48’ του δίσκου, αλωνίζοντας και αλλάζοντας συνεχώς στιλ και σημεία αναφοράς, με τη βοήθεια μουσικών όπως ο Pee Wee Ellis, ο Hugh Masekela, ο Ibrahim Ferrer. Η τζαζ, οι ψυχεδελικές ηλεκτρικές κιθάρες, ένα ζεστό hammond, απελευθερωμένα κρουστά, μέρη ενορχηστρωμένα με έγχορδα, άλλα με πνευστά, εναλλάσσονται αδιάκοπα, χωρίς κενό ανάμεσα στα κομμάτια, με άξονα ένα μπάσο δυναμικό, δαιμονισμένο, ποτέ όμως επιδεικτικό. Το αποτέλεσμα είναι ο ορισμός της λέξης ΔΙΣΚΑΡΑ! (πώς αλλιώς να το τονίσουμε;), ένα μοναδικό δείγμα της δουλειάς ενός πραγματικά μεγάλου καλλιτέχνη".

Τα μουσικά μου '00s μέχρι στιγμής:
06. She & Him - Volume One
07. Ry Cooder - Chavez Ravine
08. Amadou & Mariam - Dimanche a Bamako
09. Bebel Gilberto - Tanto Tempo
10. Norah Jones - Come Away With Me
11. Brad Mehldau - Places
12. Koop - Waltz for Koop
13. The Bird and the Bee - The Bird and the Bee
14. Gnarls Barkley - St. Elsewhere
15. Cat Power: the Greatest
16. Richard Hawley: Lady's Bridge
17. Medeski, Martin & Wood - End of the World Party (just in case)
18. Charlie Haden & the Liberation Music Orchestra - Not in our Name
19. James Carter: Chasin' the gypsy
20. Nathaniel Merriweather presents Lovage: Music to make love to your old lady by

#6 by Homo Ludens: Crippled Black Phoenix, Monika

'09 #06:
Crippled Black Phoenix
200 Tons Of Bad Luck

Σε ρουφάει αργά και σχεδόν γλυκά μέσα του. Με τις αργόσυρτες, πομπώδεις συνθέσεις του. Τις γεμάτες με κλασικές ροκ επιρροές αλλά και τις σπάνιες εμπνεύσεις στις αναμείξεις των ειδών από τους οκτώ σπουδαίους μουσικούς της μπάντας. Είναι ό,τι πιο ατμοσφαιρικό κυκλοφόρησε φέτος, γεμάτο και πολυεπίπεδο, αλλά προσιτό γιατί είναι γραμμένο με αδρές γραμμές. Αν ήταν ταινία, θα την είχε γυρίσει ο Τέρενς Μάλικ. Αν ήταν βιβλίο, θα το είχε γράψει ο Στρατής Τσίρκας. Αν ήταν γκόμενα, θα ήταν η Ρέιτσελ Βάις. Ή η Τζένιφερ Κόνελι. Δεν είμαι σίγουρος, αλλά καταλαβαίνεις πού το πάω... Π.Χρ.

Μέχρι εδώ:
07. Soap & Skin - Lovetune For Vacuum
08. Melody Gardot - My One And Only Thrill
09. Broken Records - Until The Earth Begins To Part
10. Gossip - Music For Men
11. Sparklehorse & Dangermouse - Dark Night Of The Soul
12. Soulsavers - Broken
13. Edward Sharpe & The Magnetic Zeros - Edward Sharpe & The Magnetic Zeros
14. The Antlers - Hospice
15. Hidden Cameras - Origin Orphan
16. Royksopp - Junior
17. Manic Street Preachers - Journal For Plague Lovers
18. Empire Of The Sun - Walking On A Dream
19. Kleerup – Kleerup
20. Placebo - Battle For The Sun


Crippled Black Phoenix - Rise Up And Fight (Live)


'00s #06:
Monika
Avatar

Το καλλίτερο ελληνικό άλμπουμ της δεκαετίας και ένα από τα καλλίτερα των τελευταίων 30 ετών. Αλλά θα με έχεις σιχαθεί πια να σου γράφω για τη Monika, οπότε απλά σταματάω εδώ. Π.Χρ.

07. James - Pleased To Meet You (2001)
08. My Chemical Romance - Welcome to the Black Parade (2006)
09. Bjork - Vespertine (2001)
10. Norah Jones - Come Away With Me (2002)
11. Sunset Rubdown - Dragonslayer (2009)
12. Antony & The Johnsons - The Crying Light (2009)
13. Killers - Hot Fuss (2004)
14. Bat For Lashes - Two Suns (2009)
15. Feist - Let It Die (2004)
16. Placebo - Black Market Music (2000)
17. Arcade Fire - Funeral (2004)
18. MGMT - Oracular Spectacular (2008)
19. The Divine Comedy - Regeneration (2001)
20. Leonard Cohen – Ten New Songs (2001)

#6 by Fotis Vallatos: A Place To Bury Strangers, Burial

'09 #06:
A Place To Bury Strangers
Exploding Head
Το suicidal shoegazing επιστρέφει και καταστρέφει τα πάντα. Στις συναυλίες τους χρειάζεσε ωτοασπίδες, όταν ακούς το νέο τους δίσκο μια γερή κουταλιά της σούπας 90ς προιστοριά. όπως και να χει αποτελεί (ξανά) ορόσημο. Φ.Β.

Μέχρι εδώ:
07. Fuck Buttons - Tarot Sport
08. Atlas Sound - Logos
09. Silversun Pickups - Swoon
10. Danger Mouse & Sparklehorse - Dark Night of the Soul
11. Grizzly Bear - Veckatimest
12. Flaming Lips - Embryonic
13. The Horrors - Primary Colours
14. Mosters of Folk - Monsters of Folk
15. JJ - JJ no2
16. Fever Ray - Fever Ray
17. St. Vincent - Actor
18. Casiotone for the Painfully Alone - vs. Children
19. Twilight Sad - Forget the Night Ahead
20. The Pains of Being Pure at Heart - The Pains of Being Pure at Heart



'οοs #06:
Burial
Untrue (2007)

Mέχρι εδώ:
07. Sufjan Stevens - Illinoise (2005)
08. Flaming Lips - Yoshimi Battles The Pink Robots (2002)
09. Antony & The Johnsons - I Am A Bird Now (2005)
10. Panda Bear - Person Pitch (2007)
11. The Dears - No Cities Left (2004)
12. Of Montreal - Hissing Fauna, Are You the Destroyer? (2007)
13. Bright Eyes - Lifted... (2002)
14. Queens Of The Stone Age - Songs For The Deaf (2002)
15. Raining Pleasure - Flood (2001)
16. Godspeed You! Black Emperor - Lift Your Skinny Fists... (2000)
17. Wilco - Yankee Hotel Foxtrot (2002)
18. The Knife - Silent Shout (2006)
19. Animal Collective - Fells (2005)
20. Τhe National - Boxer (2007)

#06 ('00s) by Mr. Arkadin: She&Him

#06 (στη λίστα με τα αγαπημένα μου άλμπουμ από τα '00s)
She & Him

Volume one

(Double six/ Domino, 2008)

Ξαναγράφω αυτά που έγραφα στην περσινή blogovision:
"Τη Ζούι Ντεσάνελ την αγάπησα, όταν την είδα να ενσαρκώνει υποδειγματικά την Τρίλιαν, στο παραγνωρισμένο "Γυρίστε το Γαλαξία με Οτοστόπ". Από τότε παραμένω αιχμάλωτος αυτού του κοριτσιού με το διάφανο γαλάζιο βλέμμα, που σε κοιτάζει χωρίς να κρύβει ότι σε θεωρεί εντελώς παράφρονα που δεν αντιλαμβάνεσαι τα εξωγήινα τέρατα που ίπτανται πάνω από το κεφάλι σου. Όταν διάβασα ότι το γύρισε στο τραγούδι - και μάλιστα στην country (αυτό είχα διαβάσει) - και, χειρότερα, σε συνεργασία με τον M.Ward, που μου είχε δώσει εντύπωση τραγικού λεχρίτη, τότε που είχε έρθει ως παρατρεχάμενος της Νόρα Τζόουνς - ήμουν σίγουρος ότι με περιμένει μια ακόμη απογοήτευση. Πού να φανταστώ ότι το κορίτσι διαθέτει φωνή, πολύ ενδιαφέρουσα, με χροιά που είναι ταυτόχρονα ζεστή και αποστασιοποιημένη. Και κυρίως, πού να φανταστώ ότι μπορεί να γράψει τραγούδια - ολοστρόγγυλα, με αρχή, μέση και τέλος, τα πιο όμορφα, τίμια και ειλικρινή που έχω ακούσει φέτος. Δεν είναι τυχαίο το ότι, ενώ φροντίζει να συμπεριλάβει στο άλμπουμ και τις απαραίτητες διασκευές, τις οποίες αντλεί από τις πηγές της ποπ - motown και beatles - τα τραγούδια που διασκευάζει μοιάζουν υποδεέστερα από τα δικά της. Κάθε φορά που ακούω το δισκάκι νιώθω την ανάγκη να τη βρω, να την αρπάξω και να της σκάσω ένα φιλί".
Τα μουσικά μου '00s μέχρι στιγμής:
07. Ry Cooder - Chavez Ravine
08. Amadou & Mariam - Dimanche a Bamako
09. Bebel Gilberto - Tanto Tempo
10. Norah Jones - Come Away With Me
11. Brad Mehldau - Places
12. Koop - Waltz for Koop
13. The Bird and the Bee - The Bird and the Bee
14. Gnarls Barkley - St. Elsewhere
15. Cat Power: the Greatest
16. Richard Hawley: Lady's Bridge
17. Medeski, Martin & Wood - End of the World Party (just in case)
18. Charlie Haden & the Liberation Music Orchestra - Not in our Name
19. James Carter: Chasin' the gypsy
20. Nathaniel Merriweather presents Lovage: Music to make love to your old lady by

#7 by Homo Ludens: Soap & Skin, James

'09 #07:
Soap & Skin
Lovetune For Vacuum
Η εφηβική κατάθλιψη δεν θα μπορούσε να βρει καλλίτερο τρόπο έκφρασης από αυτό το απίστευτα ερεβώδες κατασκεύασμα που μας χάρισε η 19χρονη Άνια Πλασγκ. Αλλά για την διάδοχο της Νταϊαμάντα Γκαλάς, τα έχουμε ήδη πει όλα εδώ. Π.Χρ.

Μέχρι τώρα:
08. Melody Gardot - My One And Only Thrill
09. Broken Records - Until The Earth Begins To Part
10. Gossip - Music For Men
11. Sparklehorse & Dangermouse - Dark Night Of The Soul
12. Soulsavers - Broken
13. Edward Sharpe & The Magnetic Zeros - Edward Sharpe & The Magnetic Zeros
14. The Antlers - Hospice
15. Hidden Cameras - Origin Orphan
16. Royksopp - Junior
17. Manic Street Preachers - Journal For Plague Lovers
18. Empire Of The Sun - Walking On A Dream
19. Kleerup – Kleerup
20. Placebo - Battle For The Sun


Soap & Skin - Thanatos

'00s #07:
James
Pleased To Meet You (2001)

Ήταν πολύ γεμάτη χρονιά το 2001 μου θυμάμαι. Χίλια δυο ωραία πράγματα. Κι ανάμεσά τους ήταν εκείνες οι δύο συναυλίες των James. Η πρώτη στο Λυκαβηττό, τις μέρες που δεν μιλιόντουσαν μεταξύ τους, λίγο πριν ανακοινώσουν κι επίσημα ότι διαλύονται, μια συναυλία - αποχαιρετισμός, όπου τα είχαν δώσει κυριολεκτικά όλα. Κι η δεύτερη όταν πήγα και τους βρήκα στην τελευταία που έδωσαν επί ευρωπαϊκού εδάφους, στη Μαδρίτη (οι 4-5 στην Αγγλία, που ακολούθησαν, έγιναν αμέσως sold out μετά την ανακοίνωση της διάλυσης). Κι όλα αυτά είχαν ακολουθήσει το "Pleased To Meet You", το καλλίτερο άλμπουμ τους από την εποχή του ασύλληπτου "Laid". Και μετά ήλθε και το live από εκείνη τη συναυλία στο Μάντσεστερ. Τους λάτρευα που τους λάτρευα, ήλθαν όλα αυτά και τους έβλεπα πια σαν θεούς. Όσο μάλιστα ήταν και χώρια και δεν υπήρχε κανένας τρόπος να με απογοητεύσουν, η θεϊκή τους υπόσταση ήταν αδιαμφισβήτητη. Πριν δύο χρόνια ξαναενώθηκαν, ξαναήλθαν για συναυλίες, έβγαλαν ένα μέτριο δίσκο. Δεν είναι πια θεοί. Αλλά το άλμπουμ τους του 2001 είχε καταφέρει να σημαδέψει για καλά τη δεκαετία ήδη... Π.Χρ.

Μέχρι εδώ:
08. My Chemical Romance - Welcome to the Black Parade (2006)
09. Bjork - Vespertine (2001)
10. Norah Jones - Come Away With Me (2002)
11. Sunset Rubdown - Dragonslayer (2009)
12. Antony & The Johnsons - The Crying Light (2009)
13. Killers - Hot Fuss (2004)
14. Bat For Lashes - Two Suns (2009)
15. Feist - Let It Die (2004)
16. Placebo - Black Market Music (2000)
17. Arcade Fire - Funeral (2004)
18. MGMT - Oracular Spectacular (2008)
19. The Divine Comedy - Regeneration (2001)
20. Leonard Cohen – Ten New Songs (2001)


James - Getting Away With It (Live)